توبه پاك كنندهء انسان از آلودگى و نزديك كنندهء بشر به حضرت حق است . پليدى گناه از پروندهء انسان جز با برگشت به سوى محبوب و ترك معاصى ميسّر نيست . حضرت سجّاد عليه السلام در ابتداى دعا يادآور مىشود كه « توبه محبوب خداست . » به حقيقت كه توبه محبوب خداست ؛ زيرا دارويى است كه قلب و نفس و اعضاى گنهكار را معالجه مىكند و او را از بند خطرناك هواى نفس و شيطان رهانيده ، به عرصه گاه عشق و دوستى و محبّت حضرت حق رهنمون مىشود . توبه ، وسيله‌اى است كه باعث مىشود گنهكار دست از آلودگى و آلوده كردن ديگران بردارد و خود و خانواده و جامعه‌اش را از ظلم و پايمال شدن حقوق برهاند و به رعايت حق خداوند و انبيا و اوليا و پاكان و هاديان راه حضرت ربّ العالمين ، توفيق يافته و به حصن حصين الهى راه يابد . محبوبيّت توبه در پيشگاه وجود مقدّس حضرت حق به خاطر اين است كه آدمى را از چاه ضلالت بيرون آورده به شاهراه هدايت راهنمايى مىكند . محبوبيّت توبه به علّت اين است كه انسان را از صف شياطين درآورده ، در صف نيكان وپاكان مىبرد . محبوبيّت توبه ، فلسفه‌اش در اين است كه راهزن راه مردم همچون فضيل را بر مسند عرفان قرار داده ، وى را معلّم اخلاق و مهذّب نفوس مىنمايد . محبوبيّت توبه نزد حق براى اين است كه رخنه‌اى سخت در صف ناپاكان و هواپرستان به وجود مىآورد و در برابر آن صف شيطانى ، صف موحّدان و پاكان و نيكان را محكم‌تر مىنمايد . محبوبيّت توبه ، به خاطر اين است كه راه‌هاى نفوذ شياطين را در شؤون حيات آدمى بسته ، طرق جلب رحمت دوست را به روى انسان باز مىكند . محبوبيّت توبه ، به خاطر اين است كه آدمى را از نظر آلودگان و پليدان مىاندازد